ਜ਼ਬੂਰ
ਜ਼ਬੂਰ (Psalms) has 150 chapters. Read ਜ਼ਬੂਰ in the ਇੰਡਿਅਨ ਰਿਵਾਇਜ਼ਡ ਵਰਜ਼ਨ (IRV) - ਪੰਜਾਬੀ, chapter by chapter, free and without an account.

ਜ਼ਬੂਰ 1: ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਭੁੱਕੀ ਵਾਂਗ ਉੱਡਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਪਰੀਤ, ਦੁਸ਼ਟ ਦਾ ਰਾਹ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

ਜ਼ਬੂਰ 2: ਕੌਮਾਂ ਦੈਵੀ ਰਾਜ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦਕਿ ਮਸਹ ਕੀਤਾ ਰਾਜਾ ਸੀਯੋਨ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰਨ ਵੱਲ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 3: ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਘਿਰਿਆ ਲਿਖਾਰੀ ਖ਼ਤਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪਦਾ ਹੈ, ਰੱਖਿਆ ਢਾਲ ਬਣਦੀ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨੀਂਦ ਹੌਸਲਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 4: ਦੁੱਖ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਇਮਾਨਦਾਰ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਲਿਖਾਰੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੇਟਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 5: ਸਵੇਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਰਾਹਨੁਮਾਈ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਹਿੰਸਾ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਭਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਪਰੀਤ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 6: ਸਰੀਰਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਭਰੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਲਿਖਾਰੀ ਭਰੋਸਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਸੁਣੀ ਗਈ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 7: ਪਿੱਛਾ ਤੋਂ ਬਚਾਓ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਆਤਮ-ਪੜਤਾਲ ਦਾ ਸੱਦਾ, ਨਿਆਂ ਹਿੰਸਾ ਕਰਤੇ ਵੱਲ ਮੋੜਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 8: ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਉਸਤਤ ਤੋਂ ਚੰਨ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਭਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਸੌਂਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 9: ਪੂਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਉਸਤਤ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ, ਜ਼ੁਲਮ ਪਾਏ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸ਼ਰਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 10: ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਲੁਕੀ ਕਿਉਂ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਨਾਥ ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਪਾਏ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਮਿਲੇਗਾ।

ਜ਼ਬੂਰ 11: ਸਮਾਜਿਕ ਨੀਂਹਾਂ ਢਹਿ-ਢੇਰੀ ਲੱਗਣ ਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਰੱਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਲਿਖਾਰੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਸਿੱਧੇ ਨਿਆਂ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 12: ਸ਼ੇਖ਼ੀ ਭਰੀ ਬੋਲੀ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਪਰੀਤ ਹੈ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਦਦ ਲਈ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 13: ਲੰਬੀ ਬੇਗ਼ਾਨਗੀ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬੇਨਤੀ ਤੇ ਨਵੇਂ ਭਰੋਸੇ ਤੱਕ ਵਿਰਲਾਪ ਦੀ ਚਾਲ, ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਪਿਆਰ ਉਸਤਤ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 14: ਵਿਹਾਰਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਮੂਰਖਤਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਰੱਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਧਰਮੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 15: ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕੌਣ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸੱਚੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਗੁਆਂਢੀ ਦੇਖਭਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਨੂੰ ਦਿਖਦਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 16: ਵਿਰੋਧੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਸ਼ਰਨ ਚੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਿਖਾਰੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰਿਆ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 17: ਭਾਲਦੇ ਨਿਆਂਈ ਤੋਂ ਬਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖੰਭਾਂ ਹੇਠ ਪਨਾਹ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸਹਾਰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 18: ਚੱਟਾਨ ਤੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਰਾਹੀਂ ਨਾਟਕੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਸਿਹਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 19: ਆਸਮਾਨ ਚੁੱਪ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੈਵੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਲੁਕੇ ਦੋਸ਼ ਬੇਪਰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 20: ਲੋਕ ਟਕਰਾਓ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਭਰੋਸਾ ਰਥਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਟਿਕਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 21: ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਥਾਈ ਬਰਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਸਫ਼ਲਤਾ ਜਨਤਕ ਖੁਸ਼ੀ ਬਣਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 22: ਬੇਗ਼ਾਨਗੀ ਤੇ ਸਰੀਰਕ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦ੍ਰਿਸ਼ ਗ਼ਰੀਬ ਲਈ ਭੋਜਨ ਤੇ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਨਾ ਤੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 23: ਅਯਾਲੀ ਦੀ ਧਿਆਨ ਭਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਹੇਠ ਜੀਵਨ ਦਾ ਚਿੱਤਰ, ਅਰਾਮ, ਬਹਾਲੀ ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਈ ਸਵਾਗਤ ਦਾ ਵਾਅਦਾ।

ਜ਼ਬੂਰ 24: ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਐਲਾਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੁਰਾਣੇ ਫਾਟਕ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 25: ਭਰੋਸਾ, ਰਾਹਨੁਮਾਈ, ਮਾਫ਼ੀ ਤੇ ਇਕੱਲਤਾ ਬੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਿਖਾਏ ਜਾਣ ਯੋਗ ਚੰਗੇ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 26: ਡੂੰਘੀ ਜਾਂਚ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਛਲ ਤੇ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਇਨਕਾਰ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਪਿਆਰ ਧੰਨਵਾਦ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 27: ਹੌਸਲਾ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਇਕੱਠੇ ਫੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਇੱਛਾ, ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਭਾਲਣਾ, ਧੀਰਜਵਾਨ ਉਡੀਕ ਸਹਾਰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 28: ਬਿਨਾਂ ਜਵਾਬ ਚੁੱਪ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੇਨਤੀ ਧੰਨਵਾਦ ਵੱਲ ਮੁੜਦੀ ਜਦੋਂ ਤਾਕਤ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਪੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 29: ਦੈਵੀ ਮਹਿਮਾ ਗਰਜ ਰਾਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜੰਗਲ ਤੱਕ ਵਧਦੀ, ਵੱਡਾ ਦਿਖਾਵਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 30: ਗੰਭੀਰ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਹਾਲੀ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਤ ਦਾ ਰੋਣਾ ਸਵੇਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 31: ਫਸਾਓ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਭਰੋਸੇ ਭਰੇ ਸਮਰਪਣ ਵੱਲ ਵਧਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲਿਖਾਰੀ ਹੋਰ ਵਫ਼ਾਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲੇ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 32: ਮਾਫ਼ ਕੀਤੀ ਗ਼ਲਤੀ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਮਾਨਦਾਰ ਇਕਬਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਬਹਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 33: ਧਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਉਸਤਤ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਦਾ ਤੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 34: ਨਿੱਜੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਸਾਂਝੇ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਧਿਆਨ ਭਰੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਤੇ ਸ਼ਰਨ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 35: ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਦੁਰਭਾਵਨਾ ਭਰੇ ਗਵਾਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ, ਬਰੀਅਤ ਜਨਤਕ ਨਿਆਂ ਦੀ ਉਸਤਤ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 36: ਬਦੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਾਪਲੂਸੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦੈਵੀ ਪਿਆਰ ਆਸਮਾਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਤੇ ਨਿਆਂ ਪਰਬਤਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 37: ਵਫ਼ਾਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਚਿਰ ਦੀ ਬਦੀ ਤੇ ਈਰਖਾ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ, ਭਰੋਸਾ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹਦਿਲੀ ਸਥਾਈ ਵਿਰਾਸਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 38: ਗੰਭੀਰ ਸਰੀਰਕ ਦੁੱਖ ਤੇ ਦੋਸ਼ ਬਿਨਾਂ ਢੱਕੇ ਬੋਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਲਿਖਾਰੀ ਗ਼ਲਤੀ ਇਕਬਾਲ ਕਰ ਕੇ ਮਦਦ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 39: ਚੁੱਪ ਕਦੋਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨੀ ਹੈ ਇਸ ਨਾਲ ਜੂਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਛੋਟਾ ਜੀਵਨ ਲਿਖਾਰੀ ਦੀ ਆਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਮੋੜਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 40: ਧੀਰਜਵਾਨ ਉਡੀਕ ਤੇ ਨਾਟਕੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਛੁਡਾਇਆ ਵਿਅਕਤੀ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 41: ਕਮਜ਼ੋਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਰਕਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੁਖੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦਯਾ ਤੇ ਬਹਾਲੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 42: ਆਤਮਿਕ ਤਾਂਘ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹਿਰਨ ਦੀ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੰਝੂ ਤੇ ਹਲਚਲ ਦੁਬਾਰਾ ਆਸ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 43: ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਬਰੀਅਤ ਭਾਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 44: ਕੌਮੀ ਜਿੱਤਾਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਭਾਈਚਾਰਾ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦੀ ਹਾਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਿਆਰ ਲਈ ਅਪੀਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 45: ਸ਼ਾਹੀ ਵਿਆਹ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਭਰੇ ਨਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲਾੜੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਨਵੇਂ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 46: ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਜ਼ਰ ਸ਼ਰਨ ਐਲਾਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕੌਮਾਂ ਹਿੱਲਦੇ ਹਨ, ਡਰੇ ਲੋਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵੱਲ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 47: ਹਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾਲ ਗਾਉਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਰੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 48: ਸੀਯੋਨ ਦੀ ਉਸਤਤ ਸੋਹਣੇ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸ਼ਹਿਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਪਾਸਕ ਬੁਰਜ ਵੇਖ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਯਾਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 49: ਧਨੀ ਤੇ ਗ਼ਰੀਬ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਰਨਹਾਰਤਾ ਬਾਰੇ ਬੁੱਧੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਰੁਤਬਾ ਤੇ ਸੰਪਤੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਨਹੀਂ ਖ਼ਰੀਦ ਸਕਦੇ।

ਜ਼ਬੂਰ 50: ਨੇਮ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਗਵਾਹ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਧੰਨਵਾਦ ਤੇ ਸੱਚੀ ਬੋਲੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 51: ਗੰਭੀਰ ਗ਼ਲਤੀ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸਿੱਧੇ ਇਕਬਾਲ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲਿਖਾਰੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੇ ਬਹਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਭਾਲਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 52: ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮੁਖ਼ਬਰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੇ ਧੋਖੇ ਤੇ ਸ਼ੇਖ਼ੀ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਜ਼ੈਤੂਨ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵਾਂਗ ਵਧਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 53: ਵਿਹਾਰਕ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਵਰਤਾਓ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਈਚਾਰਾ ਬਹਾਲੀ ਲਈ ਤਾਂਘਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 54: ਓਪਰੇ ਦਾਊਦ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦਗ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਛੋਟੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਬਰੀਅਤ ਤੇ ਬਚਾਓ ਮੰਗਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 55: ਤੂਫ਼ਾਨ ਤੇ ਹਿੰਸਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਤਾਂਘ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘਾ ਜ਼ਖ਼ਮ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸਾਥੀ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 56: ਵਿਰੋਧੀ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬੋਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਡਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਵਧਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 57: ਖ਼ਤਰਾ ਲੰਘਣ ਤੱਕ ਖੰਭਾਂ ਹੇਠ ਪਨਾਹ ਭਾਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪੱਕਾ ਦਿਲ ਗੁਫ਼ਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨੂੰ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਤਤ ਤੱਕ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 58: ਉਹਨਾਂ ਹਾਕਮਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਘੜਦੇ ਹਨ, ਗੱਡੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 59: ਦਾਊਦ ਦੇ ਘਰ ਦੇਖਦੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਆਦਮੀ ਤੇ ਘੁੰਮਦੀ ਬਦਨਾਮੀ ਦਾ ਵਰਣਨ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪੱਕੀ ਸ਼ਰਨ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 60: ਫ਼ੌਜੀ ਹਾਰ ਨੂੰ ਫਟੀ ਧਰਤੀ ਵਜੋਂ ਸੋਗ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੌਮ ਬਹਾਲੀ ਮੰਗਦੀ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਮਨੁੱਖੀ ਬਚਾਓ ਰੱਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 61: ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ਰਨ ਵੱਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪੁਕਾਰ ਲਿਆਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਲਿਖਾਰੀ ਸਥਾਈ ਉਸਤਤ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 62: ਦਬਾਅ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸ਼ਾਂਤ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲਿਖਾਰੀ ਇਕੱਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 63: ਸੁੱਕੀ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰਕ ਪਿਆਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਤੀਬਰ ਤਾਂਘ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੀ ਹੈ, ਰੱਖਿਅਕ ਦੇਖਭਾਲ ਭਰਪੂਰਤਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 64: ਗੁਪਤ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖੀ ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਟ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੇਪਰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 65: ਜਵਾਬ ਪਾਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੇ ਮਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ, ਮੀਂਹ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 66: ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਮਹਾਨ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਲਈ ਬੁਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਈਚਾਰਾ ਪਾਣੀ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਤੇ ਭਰਪੂਰਤਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 67: ਦੈਵੀ ਬਰਕਤ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਕੌਮ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰਾਹ ਜਾਣੇ, ਪਾਈ ਭਰਪੂਰਤਾ ਹੱਦਾਂ ਤੱਕ ਗਵਾਹੀ ਬਣਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 68: ਉਜਾੜ ਤੋਂ ਅਸਥਾਨ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਜਿੱਤਦੀ ਵਧਤ ਦਾ ਜਸ਼ਨ, ਉਹ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ ਤੇ ਅਨਾਥਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 69: ਦੁਸ਼ਮਣੀ, ਸ਼ਰਮ ਤੇ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਹੇਠ ਡੁੱਬਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਥਕਾਵਟ, ਦੁੱਖੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਬਚਾਓ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 70: ਸੰਕਟ ਤੁਰੰਤ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ ਸੰਖੇਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਹਰ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੇ।

ਜ਼ਬੂਰ 71: ਬੁੱਢੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਨਿਰਭਰਤਾ ਇਕੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਗਵਾਹੀ ਰਾਹੀਂ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 72: ਦੈਵੀ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸ਼ਾਹੀ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਕਲਪਨਾ, ਆਦਰਸ਼ ਰਾਜਾ ਗ਼ਰੀਬ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕੁਚਲਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 73: ਹੰਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਸਾਹਮਣੇ ਈਰਖਾ ਦਾ ਇਮਾਨਦਾਰ ਸਾਹਮਣਾ, ਅਸਥਾਨ ਦਾ ਨਜ਼ਰੀਆ ਭਰੋਸਾ ਨਵਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 74: ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਚੁੱਪ ਤੇ ਸਾਂਝਾ ਵਿਰਲਾਪ, ਲੋਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਮੁਹਾਰਤ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ ਨਵੀਂ ਕਾਰਵਾਈ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 75: ਧੰਨਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਨਿਆਂ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਹੈ, ਹੰਕਾਰੀ ਨੀਵੇਂ ਤੇ ਧਰਮੀ ਉੱਚੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 76: ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੂਦਾਹ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਤੇ ਯੁੱਧ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 77: ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜਾ ਤੇ ਭੁੱਲੀ ਦਯਾ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ, ਲਿਖਾਰੀ ਕੂਚ ਤੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 78: ਹਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਦੈਵੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਬਗ਼ਾਵਤ ਦੱਸਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਅਸਫਲਤਾਵਾਂ ਚਿਤਾਵਨੀ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 79: ਹਮਲਾ ਕੀਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਵਿਰਲਾਪ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਈਚਾਰਾ ਦਯਾਲੂ ਬਚਾਓ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 80: ਇੱਕ ਤੁਰੰਤ ਟੇਕ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਬਹਾਲ ਕਰ ਤੇ ਮੂੰਹ ਚਮਕਣ ਦੇ, ਇਸਰਾਏਲ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਅੰਗੂਰੀ ਵੇਲ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 81: ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਨੇਮ ਦੀ ਚਿਤਾਵਨੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਲੋਕ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ।

ਜ਼ਬੂਰ 82: ਉਹਨਾਂ ਹਾਕਮਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦੁਸ਼ਟ ਦਾ ਪੱਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਸੱਚੇ ਨਿਆਂਈ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 83: ਕਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਗੱਠਜੋੜ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹੰਕਾਰੀ ਹਮਲੇ ਦੇ ਢਹਿਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 84: ਅਸਥਾਨ ਲਈ ਡੂੰਘੀ ਤਾਂਘ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਯਾਤਰੀ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਹਰ ਬਦਲ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 85: ਬਹਾਲ ਹੋਈ ਕਿਰਪਾ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦਕਿ ਨਵੇਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਿਆਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਇਕੱਠੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 86: ਨਿੱਜੀ ਲੋੜ, ਭਰੋਸਾ ਤੇ ਉਸਤਤ ਨਿਮਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਖੰਡ ਦਿਲ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 87: ਸੀਯੋਨ ਦੀ ਉਸਤਤ ਪਿਆਰੀ ਨੀਂਹ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੂਰ ਦੇ ਲੋਕ ਦੇਸੀ ਜੰਮੇ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 88: ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਵਿਰਲਾਪ, ਬਿਨਾਂ ਜਵਾਬ ਵੀ ਦੁਖੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦਿਨ ਰਾਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਬੋਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 89: ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਨੇਮ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਫਿਰ ਦਾਊਦੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਦੀਅਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 90: ਦੈਵੀ ਸਦੀਵੀਤਾ ਘਾਹ ਵਾਂਗ ਲੰਘਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਵਿਪਰੀਤ ਦਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਜਵਾਬ ਸੀਮਿਤ ਦਿਨ ਗਿਣਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 91: ਘਨਿਸ਼ਟ ਪਨਾਹ ਤੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੌਸਲੇ ਦਾ ਵਰਣਨ, ਭਰੋਸਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਤੇ ਬਚਾਓ ਵਿੱਚ ਟਿਕਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 92: ਸਵੇਰ ਤੇ ਰਾਤ ਧੰਨਵਾਦ ਦੇਣਾ ਚੰਗਾ ਐਲਾਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਮੀ ਖਜੂਰ ਤੇ ਦਿਆਰ ਵਾਂਗ ਲਗਾਤਾਰ ਫਲਦਾਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 93: ਗਰਜਦੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਰਾਜ ਐਲਾਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਪੱਕਾ ਖੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 94: ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਿਆਂਈ ਨੂੰ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਤੇ ਅਨਾਥਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਦੇ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 95: ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਗੀਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਜਾੜ ਦੀ ਚਿਤਾਵਨੀ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਦਿਲ ਮੰਗਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 96: ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਰੱਦ ਕਰਨ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਮੀ ਨਿਆਂ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 97: ਤੂਫ਼ਾਨ ਤੇ ਪਰਬਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਭੁਸੱਤਾ ਰਾਜ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੀਵੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਤੇ ਨਿਆਂ ਰਾਜ ਸਹਾਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 98: ਕੌਮਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਅਦਭੁਤ ਜਿੱਤ ਦਾ ਜਸ਼ਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਪਰਬਤ ਨਿਆਂਈ ਹਾਕਮ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 99: ਅਪਹੁੰਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਜਵਾਬਦੇਹ ਸੰਬੰਧ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ, ਨਿਆਂਈ ਰਾਜਾ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 100: ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਧੰਨਵਾਦੀ ਅਸਥਾਨ ਵਿਹੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੰਬੰਧ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 101: ਉਹ ਹਾਕਮ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਛਲ ਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।

ਜ਼ਬੂਰ 102: ਸਰੀਰਕ ਥਕਾਵਟ ਤੇ ਇਕਾਂਤ ਤੋਂ ਸੀਯੋਨ ਦੀ ਬਹਾਲੀ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸਾ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਸਥਾਈ ਦਯਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਏਗੀ।

ਜ਼ਬੂਰ 103: ਪੂਰਾ ਆਪਾ ਮਾਫ਼ੀ, ਚੰਗਾਈ ਤੇ ਦਯਾ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਥਾਈ ਦਯਾ ਭੈ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 104: ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਵਿਵਸਥਿਤ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਰਵੇਖਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਰੁੱਤਾਂ ਤੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 105: ਪਿਤਾਮਿਆਂ ਤੋਂ ਕੂਚ ਤੇ ਉਜਾੜ ਤੱਕ ਨੇਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਬਾਰਾ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਭਾਲੇ ਵਾਅਦੇ ਬੇਪਰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 106: ਅਸਾਧਾਰਨ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬਗ਼ਾਵਤ ਦਾ ਇਕਬਾਲ, ਮਨੁੱਖੀ ਭੁੱਲਣਹਾਰੀ ਧੀਰਜਵਾਨ ਦਯਾ ਨਾਲ ਵਿਪਰੀਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 107: ਚਾਰ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਰ ਕੋਈ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 108: ਜਾਗੀ ਉਸਤਤ ਟਕਰਾਓ ਵਿਚਕਾਰ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ, ਪੱਕਾ ਦਿਲ ਫ਼ੌਜੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਮਦਦ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 109: ਲਗਾਤਾਰ ਬਦਨਾਮੀ ਤੇ ਦਗ਼ੇ ਹੇਠ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਆਸ ਹੈ ਜਨਤਕ ਬਚਾਓ ਗ਼ਰੀਬ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇਗਾ।

ਜ਼ਬੂਰ 110: ਦੈਵੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਹਾਕਮ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਰਾਜ ਦੁਸ਼ਮਣ ਪਲਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਜਾਜਕਪੁਣਾ ਮਲਕਿਸਿਦਕ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 111: ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਕੰਮਾਂ, ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਤੇ ਨੇਮ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਯਾਦ ਸ਼ਰਧਾ ਭਰੀ ਬੁੱਧੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 112: ਭੈ, ਖੁੱਲ੍ਹਦਿਲੀ, ਨਿਆਂ ਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਢਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ, ਬੁਰੀ ਖ਼ਬਰ ਵੀ ਪੱਕੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।

ਜ਼ਬੂਰ 113: ਉਸਤਤ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਡੁੱਬਣ ਤੱਕ ਫੈਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਗ਼ਰੀਬ ਇੱਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦੇ ਤੇ ਬੇਔਲਾਦ ਔਰਤ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 114: ਕੂਚ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲਾ ਜੀਵੰਤ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਸੰਖੇਪ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਯਰਦਨ ਪਿੱਛੇ ਹਟਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 115: ਮਨੁੱਖੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਲਈ ਮਹਿਮਾ ਰੱਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਬੇਜਾਨ ਬੇਪਰਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 116: ਸੁਣੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਾ ਜਵਾਬ ਪਿਆਰ, ਅਰਾਮ ਤੇ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਪਾਸਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖਣਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 117: ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸੱਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਕੌਮ ਉਸਤਤ ਲਈ ਬੁਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 118: ਬਚਾਓ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੇ ਜਲੂਸ ਰਾਹੀਂ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਿਆਰ ਦਾ ਜਸ਼ਨ, ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਪੱਥਰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 119: ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਰਾਹੀਂ ਦੈਵੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਪੂਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਖੋਜ, ਬਚਨ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਤੇ ਦੀਵਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 120: ਯਾਤਰਾ ਗੀਤ ਝੂਠੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਸੁਲ੍ਹਾ ਲਈ ਤਾਂਘਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 121: ਯਾਤਰੀ ਅੱਖਾਂ ਪਰਬਤਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਕਦੇ ਨਾ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਰੱਖਿਅਕ ਵੱਲ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਰੱਖਿਆ ਹਰ ਕਦਮ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 122: ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਈਚਾਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 123: ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਮੁੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਥੱਕਿਆ ਭਾਈਚਾਰਾ ਲੋੜੀਂਦੀ ਦਯਾ ਲਈ ਲਗਨ ਨਾਲ ਉਡੀਕਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 124: ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਦੈਵੀ ਮਦਦ ਨਾ ਹੁੰਦੀ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਟੁੱਟੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 125: ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਅਹਿੱਲ ਸੀਯੋਨ ਪਰਬਤ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜ਼ਾਲਮ ਸ਼ਾਸਨ ਸਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।

ਜ਼ਬੂਰ 126: ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੀ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦੀ ਬਹਾਲੀ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨਵੀਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹੰਝੂ ਗੀਤ ਬਣਨ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 127: ਬਣਾਉਣ, ਰਾਖੀ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਪਾਲਣ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਤ ਸਵੈ-ਨਿਰਭਰਤਾ ਚੁਣੌਤੀ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਥਾਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪਾਇਆ ਤੋਹਫ਼ਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 128: ਅਰਥਪੂਰਨ ਮਜ਼ਦੂਰੀ, ਫਲਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਰਾਹੀਂ ਬਰਕਤ ਦੀ ਤਸਵੀਰ, ਘਰਾਣੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵੱਲ ਫੈਲਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 129: ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਜ਼ੁਲਮ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਕੱਟੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 130: ਡੂੰਘੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਪੁਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਫ਼ੀ ਸ਼ਰਧਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਡੀਕਦੀ ਰੂਹ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸਵੇਰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 131: ਹੰਕਾਰ ਤੇ ਬੇਚੈਨ ਇੱਛਾ ਸ਼ਾਂਤ ਨਿਰਭਰਤਾ ਲਈ ਰੱਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਜੀਵਨ ਦੁੱਧ ਛੁਡਾਏ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 132: ਦਾਊਦ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਸੰਦੂਕ ਦੇ ਅਰਾਮ ਸਥਾਨ ਤੇ ਸੀਯੋਨ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਵਾਅਦੇ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 133: ਸਾਂਝੀ ਏਕਤਾ ਕੀਮਤੀ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵਜੋਂ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮਸਹ ਦਾ ਤੇਲ ਤੇ ਪਰਬਤੀ ਤ੍ਰੇਲ ਬਰਕਤ ਨੂੰ ਚਿੱਤਰਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 134: ਯਾਤਰਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਬਰਕਤ ਦੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਟਾਂਦਰੇ ਨਾਲ ਬੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਪਾਸਕ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਤੋਂ ਬਰਕਤ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 135: ਜਾਜਕਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੁਸੱਤਾ ਕਰਤੇ ਦੀ ਉਸਤਤ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੂਚ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਪਰੀਤ ਬਣਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 136: ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਕੂਚ ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਭੋਜਨ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਨੀਂਹ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਿਆਰ ਸਦਾ ਟਿਕਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 137: ਬਾਬਲੀ ਨਦੀਆਂ ਕੋਲ ਜਲਾਵਤਨਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਯਾਦ ਸੰਭਾਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਚੁੱਪ ਬਰਬਤ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 138: ਜਵਾਬ ਪਾਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਾ ਜਵਾਬ ਪੂਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਧੰਨਵਾਦ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਧਿਆਨ ਨਿਮਰ ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 139: ਘਰ, ਰਾਹ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਤੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਲ ਦੀ ਜਾਂਚ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 140: ਹਿੰਸਕ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਨਿਆਂ ਗ਼ਰੀਬ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ।

ਜ਼ਬੂਰ 141: ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਚਰਿੱਤਰ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ, ਸੰਭਾਲੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਸੁਧਾਰ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਜ਼ਬੂਰ 142: ਇਕਾਂਤ ਤੇ ਤਿਆਗ ਤੋਂ ਇਮਾਨਦਾਰ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਡੋਲ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਗੁਫ਼ਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਛੁਟਕਾਰੇ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 143: ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਨੇਰੇ ਵੱਲ ਧੱਕਦੇ ਹਨ, ਨਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਦਯਾ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਵੇਰ ਦਾ ਪਿਆਰ ਰਾਹਨੁਮਾਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 144: ਮਨੁੱਖੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਫੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬਚਾਓ ਸਾਂਝੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 145: ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਹਰ ਜੀਵ ਸਥਾਈ ਰਾਜ ਦੀ ਉਸਤਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਨਤਾ ਦਯਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 146: ਮਰਨਹਾਰ ਹਾਕਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਖ਼ਰੀ ਆਸ ਰੱਖਣ ਵਿਰੁੱਧ ਚਿਤਾਵਨੀ, ਸਥਾਈ ਮਦਦ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਿਆਂ ਤੇ ਸਹਾਰਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 147: ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਬਹਾਲੀ ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ ਚੰਗੇ ਕਰਨ ਤੇ ਤਾਰੇ ਗਿਣਨ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ, ਉਸਤਤ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਤੇ ਕੋਮਲ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 148: ਹਰ ਉਚਾਈ ਤੇ ਡੂੰਘਾਈ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟ ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨਤਾ ਉਸਤਤ ਦਾ ਮਕਸਦ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 149: ਨਵੇਂ ਸਾਂਝੇ ਗੀਤ, ਨਾਚ ਤੇ ਨਿਮਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਦਰ ਦਾ ਜਸ਼ਨ, ਉਸਤਤ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਬੂਰ 150: ਸੰਘਣੀ, ਬੇਰੋਕ ਉਸਤਤ ਨਾਲ ਜ਼ਬੂਰਾਂ ਦੀ ਪੋਥੀ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਜੀਵ ਆਖ਼ਰੀ ਸਮੂਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।