A hunted man prays inside a cave as pursuers pass and friends approach along a sunlit path

Mezmurlar 142

Yorumsuz Türkçe Çeviri (YTC)
Bölüm Özeti
Mezmur 142, yalnızlıktan, tehlikeden ve görünen terk edilmişlikten dürüst bir şikayet döker. Görünür hiçbir insan sığınağı olmadan, mağara duası Tanrı'yı pay olarak adlandırır ve minnettar bir topluma salıverilmeyi bekler.
YalnızlıkSığınakŞikayetKurtarma
1Sesimle Yahve'ye yakarıyorum. Sesimle Yahve'den merhamet diliyorum.
2Yakınmamı O’nun önünde döküyorum. O’na dertlerimi anlatıyorum.
3Ruhum içimde bunaldığında, sen yolumu bilirsin. Yürüdüğüm yolda, bana tuzak kurdular.
4Sağıma bak da gör, çünkü beni düşünen kimse yok. Sığınacak yer benden kaçtı. Kimse canımı umursamıyor.
5Sana feryat ettim, ey Yahve. “Sen benim sığınağımsın” dedim. “Yaşayanlar diyarından benim payımsın.”
6Feryadımı dinle, çünkü çok çaresizim. Kurtar beni bana zulmedenlerden, çünkü onlar benden güçlüdür.
7Canımı zindandan çıkar da, adına şükredeyim. Doğrular çevremi saracak, çünkü bana iyilik edeceksin.
‹ Mezmurlar 141Mezmurlar 143 ›

Yorumsuz Türkçe Çeviri (YTC) — CC BY-ND 4.0, no derivatives. Where these translations come from.

Copyright © 2023-2025 İsmail Serinken and eBible.org. Supplied unaltered through eBible.org. Text unchanged, used under CC BY-ND 4.0.