İyov

İYOV 1: Eyüp kusursuz ve dürüst olarak tanıtılır, gökteki mahkemede güdüleri sorgulanır ve tam kayıp yaşasa da Tanrı'yı suçlamaz.

İYOV 2: Eyüp baştan ayağa çıbanlarla kaplanır, karısının öğüdünü reddeder ve üç arkadaşı onunla yedi gün sessizce oturur.

İYOV 3: Eyüp sessizliği bozar, doğum gününü lanetler ve ışığın neden ölümü özleyenlere verildiğini sorar.

İYOV 4: Elifaz önce konuşur, masumların yok olmadığına inandığını belirtir ve bir gece görümüne başvurur.

İYOV 5: Elifaz Eyüp'ü davasını Tanrı'ya getirmeye çağırır, düzeltmeyi kabul edenin korunacağını ve onarılacağını vaat eder.

İYOV 6: Eyüp ıstırabının denizlerin kumundan ağır basacağını söyler, arkadaşlarını mevsimlik derelere benzetir.

İYOV 7: Eyüp insan yaşamını zorla çalıştırmaya benzetir, Tanrı'dan bakışını kaçırmasını ister ve neden yakından izlendiğini sorar.

İYOV 8: Bildad Tanrı'nın adaleti çarpıtmadığında ısrar eder, Tanrısızları susuz solan papirüse benzetir.

İYOV 9: Eyüp Tanrı'nın gücüne karşı hiç kimsenin haklı ilan edilemeyeceğini kabul eder, ikisine elini koyacak bir hakem diler.

İYOV 10: Eyüp Tanrı'dan kendisine karşı suçlamayı belirtmesini ister, dikkatli yapımın neden avlanmak gibi hissettirdiğini sorar.

İYOV 11: Tsofar, Tanrı'nın Eyüp'ün gizli suçu olduğunu ortaya çıkarmasını diler, günahı bırakırsa yaşamının parlak olacağını vaat eder.

İYOV 12: Eyüp ironiyle bilgeliğin arkadaşlarıyla öleceğini söyler, danışmanları ve ulusları soyan bir Tanrı tanımlar.

İYOV 13: Eyüp arkadaşlarını değersiz doktorlar olarak reddeder, Tanrı'dan sadece dehşeti geri çekmesini ister.

İYOV 14: Eyüp kesilmiş bir ağacı, yatıp kalkmayan bir insanla karşılaştırır ve ölülerin yeniden yaşayıp yaşayamayacağını sorar.

İYOV 15: Elifaz tekrar konuşup Eyüp'ü kurnaz bir dille tartışmakla suçlar, korku içinde yaşayan kötü adamı tasvir eder.

İYOV 16: Eyüp arkadaşlarını sefil tesellicileri olarak adlandırır, ellerinin temiz olduğunda ısrar edip gökteki bir tanığa başvurur.

İYOV 17: Eyüp ruhunun kırık olduğunu ve mezarın hazır olduğunu söyler, kalan tek umudunun karanlıkta aranmasını bulur.

İYOV 18: Bildad kötü adamın sonunu boyar, kandili söner, dehşet onu avlar ve adını taşıyacak soyu kalmaz.

İYOV 19: Eyüp herkesin kendisinden döndüğünü protesto eder, sonra kurtarıcısının yaşadığını ve Tanrı'yı göreceğini ilan eder.

İYOV 20: Tsofar kötü adamın zaferinin kısa olduğunu yanıtlar, gök ile yer birlikte onu açığa çıkarır.

İYOV 21: Eyüp kötülerin sık sık yaşlılığa kadar barış içinde yaşadığına işaret eder, açıklamaların günlük gözlemle çeliştiğini sorar.

İYOV 22: Elifaz Eyüp'ü akrabalarından rehin almak ve yoksulları soymakla suçlar, onu Tanrı'ya boyun eğmeye çağırır.

İYOV 23: Eyüp Tanrı'yı nerede bulacağını bilmeyi diler, davasını önüne koyabilsin, ama Tanrı hiçbir yönde bulunmaz.

İYOV 24: Eyüp cezasız kalan zulmü listeler, Tanrı'nın neden görülebilir yargı zamanları koymadığını sorar.

İYOV 25: Bildad Tanrı'nın egemenliği hakkında kısa bir konuşma yapar, ay ve yıldızlar saf değilse insan nasıl doğru olabilir diye sorar.

İYOV 26: Eyüp arkadaşlarının güçsüze nasıl yardım ettiğini sorar, tüm bunların sadece Tanrı'nın yollarının dış kenarı olduğunu söyler.

İYOV 27: Eyüp arkadaşlarının haklı olduğunu asla kabul etmeyeceğine yemin eder, asinin zenginliğinin bir düş gibi süpürüldüğünü anlatır.

İYOV 28: bir şiir madencileri izler ve bilgeliğin nerede bulunabileceğini sorar, insanlar için bilgelik Rab'den korkmaktır.

İYOV 29: Eyüp Tanrı'nın onu izlediği günleri hatırlar, yoksulu kurtarır, köre göz ve muhtaca baba olurdu.

İYOV 30: Eyüp, sürüsünün köpekleriyle bile koymayacağı adamlar tarafından alay edilir, feryat eder ama yanıt almaz.

İYOV 31: Eyüp yalan söylüyorsa sonuçlar çağırarak ayrıntılı bir masumiyet yemini eder, savunmasını imzalayıp yanıt ister.

İYOV 32: Elihu, Eyüp'ün kendini haklı çıkarmasına öfkelenir ve yaşın tek başına bilgelik üretmediğini söyler.

İYOV 33: Elihu, Tanrı'nın uyaran düşlerde ve öğreten acıda konuştuğunu, bir aracının insanı yaşam ışığına geri getirebileceğini savunur.

İYOV 34: Elihu Tanrı'nın adaletini savunur, hiçbir kimseye taraf tutmadığını söyleyip Eyüp'ü azarlar.

İYOV 35: Elihu insan doğruluğunun Tanrı'ya hiçbir şey katmadığını savunur, gururdan gelen boş yalvarışlara yanıt verilmediğini söyler.

İYOV 36: Elihu eziyeti kulağı açan bir öğretim olarak sunar, sonra yağmur ve bulutlarda Tanrı'nın büyüklüğüne döner.

İYOV 37: Elihu'nun konuşması fırtına önünde hayranlıkla sona erer, gök gürültüsü Tanrı'nın sesidir ve o baskı yapmaz.

İYOV 38: Tanrı Eyüp'e kasırgadan sorularla yanıt verir, yer kurulduğunda Eyüp'ün nerede olduğunu sorar.

İYOV 39: sorular yabani dünya boyunca devam eder, savaş atı korkuyla güler ve şahin ile kartal yükseklerde uçar.

İYOV 40: Tanrı Eyüp'e meydan okur, o sessiz kalır, sonra Tanrı onu muazzam güçlü Behemot'a yönlendirir.

İYOV 41: Tanrı Livyatan'ı uzun uzun tanımlar, kimsenin onu uyandıracak kadar sert olmadığını söyler.

İYOV 42: Eyüp toz ve külde tövbe eder, Tanrı servetini iki katına çıkarıp ona çocuklar arasında uzun bir yaşam verir.