A worshiper prays from deep stone steps while wall watchmen scan the horizon at sunrise

Psalmów 130

Święta Biblia
Streszczenie Rozdziału
Psalm 130 woła z głębokiej winy i potrzeby, jednak przebaczenie tworzy cześć, a nie rozpacz. Czekająca dusza obserwuje pilniej niż strażnicy oczekujący poranka, ufając niezłomnej miłości i obfitemu wspólnotowemu odkupieniu.
PrzebaczenieOczekiwanieNadziejaOdkupienie
1Z głębokości wołam do ciebie, PANIE.
2Panie, wysłuchaj mego głosu. Nakłoń swych uszu na głos mojego błagania.
3PANIE, jeśli będziesz zważał na nieprawości, o Panie, któż się ostoi?
4Ale u ciebie jest przebaczenie, aby się ciebie bano.
5Oczekuję PANA, moja dusza oczekuje; i w jego słowie pokładam nadzieję.
6Moja dusza oczekuje Pana bardziej niż strażnicy świtu, bardziej niż ci, którzy strzegą do poranka.
7Niech Izrael oczekuje PANA; u PANA bowiem jest miłosierdzie i u niego obfite odkupienie.
8On sam odkupi Izraela ze wszystkich jego nieprawości.
‹ Psalmów 129Psalmów 131 ›

Święta Biblia — CC BY-ND 4.0, no derivatives. Where these translations come from.

Copyright © 2018 Fundacja Wrota Nadziei. Supplied unaltered through eBible.org. Text unchanged, used under CC BY-ND 4.0.