An elder shows healed scars to younger listeners beside cut ropes as former oppressors leave

Psalmów 129

Święta Biblia
Streszczenie Rozdziału
Psalm 129 wspomina powtarzany ucisk od młodości Izraela, nie przyznając mu ostatniego słowa. Głębokie rany pozostają widoczne, lecz wiążące sznury są przecięte, a ciemięzcy stają się tak przemijający jak płytka trawa na dachu.
UciskPrzetrwanieSprawiedliwośćWolność
1Bardzo mnie uciskali od mojej młodości, niech powie teraz Izrael;
2Bardzo mnie uciskali od mojej młodości, lecz mnie nie przemogli.
3Zorali mój grzbiet oracze i długie bruzdy porobili.
4Ale PAN jest sprawiedliwy; poprzecinał powrozy niegodziwych.
5Niech się zawstydzą i cofną wszyscy, którzy nienawidzą Syjonu.
6Będą jak trawa na dachu, która usycha, zanim zakwitnie;
7Którą żniwiarz nie napełni swej garści ani swego naręcza ten, który wiąże snopy.
8I nie powiedzą przechodnie: Niech będzie z wami błogosławieństwo PANA albo: Błogosławimy wam w imię PANA.
‹ Psalmów 128Psalmów 130 ›

Święta Biblia — CC BY-ND 4.0, no derivatives. Where these translations come from.

Copyright © 2018 Fundacja Wrota Nadziei. Supplied unaltered through eBible.org. Text unchanged, used under CC BY-ND 4.0.