An exile and thirsty deer stand by turbulent water looking toward distant Jerusalem worship

Mezmurlar 42

Yorumsuz Türkçe Çeviri (YTC)

Bölüm Özeti

Mezmur 42, ruhsal özlemi kurak bir ülkedeki geyiğin susuzluğuyla karşılaştırır. Gözyaşları, alaylar, hatırlanan bayramlar, kükreyen şelaleler ve iç kargaşa, ruhun umuda ve tekrar övgüye çağrısıyla tekrar tekrar yanıtlanır.

ÖzlemSürgünAğıtUmut

1Geyiğin akarsuları özlediği gibi, canım da seni öyle özler, ey Tanrı.

2Canım Tanrı'ya, yaşayan Tanrı'ya susadı. Ne zaman gelip Tanrı'nın önünde görüneceğim?

3Gözyaşlarım gece gündüz yemeğim oldu, bana sürekli “Tanrın nerede?” diye soruyorlar.

4Şunları hatırlıyor, canımı içime döküyorum; sevinç ve övgü sesiyle nasıl gider, Kutsal Günü kutlayan toplulukla birlikte, onları Tanrı'nın evine nasıl götürürdüm.

5Neden umutsuzsun, ey canım? Neden içim huzursuz? Tanrı’ya umut bağla! Çünkü kurtaran varlığınla yardımcım olduğun için O’nu yine de öveceğim.

6Ey Tanrım, canım iç varlığımda umutsuzluk içinde. Bu yüzden Yarden diyarından, Hermon dağlarından, Misar Tepesi’nden seni hatırlıyorum.

7Çağlayanların ses çıkarınca derin derinliğe sesleniyor. Bütün dalgaların ve sellerin üzerimden geçti.

8Yahve gündüz vakti sevgi dolu iyiliğini buyurur. Gece vakti O’nun ezgisi, yaşamımın Tanrısı’na dua benimledir.

9Kayam olan Tanrı'ya diyeceğim: “Beni neden unuttun? Düşmanın zulmü yüzünden neden yas tutuyorum?”

10Düşmanlarım kemiklerime saplanmış bir kılıç gibi, hakaret ediyorlar, bana sürekli “Tanrın nerede?” diye soruyorlar.

11Neden umutsuzsun, ey canım? Neden içim huzursuz? Tanrı’ya umut bağla! Çünkü yine de O’nu öveceğim, yüzümün kurtuluşu ve Tanrım O’dur.

‹ Mezmurlar 41 Mezmurlar 43 ›

Yorumsuz Türkçe Çeviri (YTC) — CC BY-ND 4.0, no derivatives. Where these translations come from.