Judean families grieve beneath willows with unused harps while Babylonian officials request a song

Mezmurlar 137

Yorumsuz Türkçe Çeviri (YTC)
Bölüm Özeti
Mezmur 137, Babil nehirleri yanında sürgünlerin kederini, kültürel baskıyı, şiddetli anıyı ve çözülmemiş öfkeyi korur. Susturulmuş harplar, Kudüs kayıp ve unutulmamış yatarken kutsal şarkıyı eğlenceye dönüştürmeyi reddetmeyi temsil eder.
SürgünSionKederAnı
1Babil ırmakları kıyısında, orada oturduk. Siyon'u hatırladığımızda, evet ağladık.
2O diyardaki söğütlere, arplarımızı astık.
3Çünkü orada bizi tutsak edenler bizden ezgiler. Bize eziyet edenler sevinç ezgileri istediler: “Bize Siyon ezgilerinden birini söyleyin!” dediler.
4Yahve'nin ezgisini yabancı bir diyarda nasıl söyleriz?
5Eğer seni unutursam, ey Yeruşalem, sağ elim becerisini unutsun.
6Eğer seni hatırlamazsam eğer Yeruşalem’i baş sevincimden üstün tutmazsam, dilim damağıma yapışsın,
7Yeruşalem gününde, “Yıkın! Onu temeline kadar yıkın!” diyen Edom'un çocuklarına karşı, hatırla, ey Yahve.
8Ey sen, yıkıma mahkûmsun ey Babil kızı, bize yaptığının karşılığını, sana ödetecek olana ne mutlu.
9Senin yavrularını alıp kayaya çarpacak olana ne mutlu!
‹ Mezmurlar 136Mezmurlar 138 ›

Yorumsuz Türkçe Çeviri (YTC) — CC BY-ND 4.0, no derivatives. Where these translations come from.

Copyright © 2023-2025 İsmail Serinken and eBible.org. Supplied unaltered through eBible.org. Text unchanged, used under CC BY-ND 4.0.