Psalmów 57
Święta Biblia
Streszczenie Rozdziału
Psalm 57 szuka schronienia pod skrzydłami, podczas gdy niebezpieczeństwo przemija, a prześladowcy przygotowują pułapki. Niezłomne serce budzi harfę, lirę i sam świt, poszerzając prywatną modlitwę z jaskini w chwałę wśród narodów.
SchronienieNiezłomne serceChwałaMiłosierdzie
1Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną, bo moja dusza ufa tobie; w cieniu twoich skrzydeł będę się chronił, aż przeminie nieszczęście.
2Będę wołał do Boga Najwyższego, do Boga, który doprowadzi moją sprawę do końca.
3On ześle pomoc z nieba i wybawi mnie od urągania tego, który chce mnie pochłonąć. Sela. Ześle mi Bóg swoje miłosierdzie i prawdę.
4Moja dusza przebywa wśród lwów; leżę wśród płonących, wśród synów ludzkich, których zęby są jak włócznie i strzały, a język jak miecz ostry.
5Bądź wywyższony, Boże, ponad niebiosa, a twoja chwała ponad całą ziemię.
6Zastawili sidła na moje kroki, zgnębili moją duszę, wykopali przede mną dół, ale sami do niego wpadli. Sela.
7Gotowe jest moje serce, Boże, gotowe jest moje serce; będę śpiewał i oddawał chwałę.
8Obudź się, moja chwało, obudź się, cytro i harfo; ja się zbudzę o świcie.
9Będę cię wysławiał wśród ludu, Panie, będę ci śpiewał wśród narodów.
10Bo wielkie jest twoje miłosierdzie, aż do niebios, i aż pod obłoki twoja prawda.
11Bądź wywyższony ponad niebiosa, Boże, a ponad całą ziemię twoja chwała.
Święta Biblia — CC BY-ND 4.0, no derivatives. Where these translations come from.
Copyright © 2018 Fundacja Wrota Nadziei. Supplied unaltered through eBible.org. Text unchanged, used under CC BY-ND 4.0.