Psalmów 146
Święta Biblia
Streszczenie Rozdziału
Psalm 146 ostrzega przed pokładaniem ostatecznej nadziei w śmiertelnych władcach, których plany umierają razem z nimi. Trwała pomoc zamiast tego tworzy sprawiedliwość, pokarm, wolność, wzrok, powitanie, ochronę i wsparcie dla bezbronnych ludzi społeczeństwa.
NadziejaSprawiedliwośćBezbronniWładcy
1Alleluja. Chwal, duszo moja, PANA.
2Będę chwalić PANA, póki żyję; będę śpiewał memu Bogu, póki będę istniał.
3Nie pokładajcie ufności we władcach ani w żadnym synu ludzkim, u którego nie ma wybawienia.
4Opuszcza go duch i wraca do swojej ziemi; w tymże dniu zginą wszystkie jego myśli.
5Błogosławiony ten, kogo pomocą jest Bóg Jakuba, kto nadzieję pokłada w PANU, jego Bogu;
6Który uczynił niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest; który dochowuje prawdy na wieki;
7Który oddaje sprawiedliwość pokrzywdzonym i daje chleb głodnym; PAN uwalnia więźniów.
8PAN otwiera oczy ślepych; PAN podnosi przygnębionych; PAN miłuje sprawiedliwych.
9PAN strzeże przychodniów, wspomaga sierotę i wdowę, ale krzyżuje drogę niegodziwych.
10PAN będzie królował na wieki, twój Bóg, o Syjonie, z pokolenia na pokolenie. Alleluja.
Święta Biblia — CC BY-ND 4.0, no derivatives. Where these translations come from.
Copyright © 2018 Fundacja Wrota Nadziei. Supplied unaltered through eBible.org. Text unchanged, used under CC BY-ND 4.0.