Psalmów 14
Święta Biblia
Streszczenie Rozdziału
Psalm 14 nazywa praktyczne zepsucie głupotą, ponieważ zaprzecza odpowiedzialności przez postępowanie. Powszechna niegodziwość krzywdzi biednych, jednak Bóg jest obecny wśród sprawiedliwych i pozostaje ich schronieniem i obiecanym wybawicielem.
GłupotaZepsucieBiedniSchronienie
1Głupi powiedział w swoim sercu: Nie ma Boga. Są zepsuci, popełniają obrzydliwe czyny. Nie ma nikogo, kto by czynił dobro.
2PAN spojrzał z niebios na synów ludzkich, aby zobaczyć, czy jest ktoś rozumny i szukający Boga.
3Wszyscy zboczyli z drogi, wszyscy jednakowo znikczemnieli. Nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego.
4Czyż są nierozumni wszyscy czyniący nieprawość, którzy pożerają mój lud, jakby chleb jedli, a PANA nie wzywają?
5Tam ogarnie ich strach, gdyż Bóg jest pośród pokolenia sprawiedliwych.
6Szydzicie z rady ubogiego, ale PAN jest jego ucieczką.
7Oby przyszło z Syjonu zbawienie Izraela! Gdy PAN odwróci niewolę swego ludu, Jakub się rozraduje i Izrael się rozweseli.
Święta Biblia — CC BY-ND 4.0, no derivatives. Where these translations come from.
Copyright © 2018 Fundacja Wrota Nadziei. Supplied unaltered through eBible.org. Text unchanged, used under CC BY-ND 4.0.