Hioba 16
Święta Biblia
Streszczenie Rozdziału
Hiob nazywa swoich przyjaciół nędznymi pocieszycielami i mówi, że mógłby mówić tak jak oni, gdyby ich miejsca się zamieniły. Opisuje, jak jest wyniszczany jakby przez przeciwnika, jednak nawet gdy jego twarz jest czerwona od płaczu, upiera się, że jego ręce są czyste, i odwołuje się do świadka w niebie, który ujmie się za jego sprawą.
CierpienieFałszywa pociechaŚwiadekOdwołanie
1Wtedy Hiob odpowiedział:
2Słyszałem wiele takich rzeczy; wy wszyscy jesteście przykrymi pocieszycielami.
3Kiedy będzie koniec tych próżnych słów? Albo co cię skłania do tego, że tak odpowiadasz?
4Ja także mógłbym mówić jak wy; gdybyście byli w moim położeniu, mógłbym nagromadzić słów przeciwko wam i potrząsać głową nad wami.
5Ja jednak pokrzepiałbym was swoimi ustami i poruszanie moich warg ulżyłoby waszym cierpieniom.
6Ale jeśli będę mówił, mojemu bólowi to nie ulży, a jeśli przestanę, czyż opuści mnie?
7A teraz zmęczył mnie. Spustoszyłeś całe moje zgromadzenie.
8Pomarszczyłeś mnie na świadectwo, a moje wychudzenie powstaje i świadczy przeciwko mnie w twarz.
9Jego gniew mnie porwał, nienawidzi mnie; zgrzyta na mnie zębami. Mój wróg przeszywa mnie wzrokiem.
10Otworzyli na mnie swe usta; znieważając, bili mnie po policzkach; zebrali się razem przeciwko mnie.
11Bóg wydał mnie przewrotnemu, oddał mnie w ręce niegodziwych.
12Żyłem w spokoju, ale on mnie pokruszył; chwycił mnie za kark, roztrzaskał i postawił sobie za cel.
13Otoczyli mnie jego strzelcy; przeszywa moje nerki, a nie oszczędził; wylał na ziemię moją żółć.
14Rozbija mnie, ranę za raną; naciera na mnie jak olbrzym.
15Uszyłem wór na swoją skórę i prochem zbezcześciłem swój róg.
16Moja twarz jest czerwona od płaczu i na moich powiekach jest cień śmierci.
17Chociaż nie ma żadnej krzywdy na moich rękach, a moja modlitwa jest czysta.
18Ziemio, nie zakrywaj mojej krwi i niech moje wołanie nie znajdzie miejsca!
19Oto teraz mój świadek jest w niebie, mój obrońca na wysokości.
20Moi przyjaciele szydzą ze mnie, ale moje oko wylewa łzy ku Bogu.
21Oby ktoś spierał się z Bogiem o człowieka jak człowiek spiera się o swego bliźniego!
22Upłynie bowiem niewiele lat, a pójdę ścieżką, skąd nie powrócę.
Święta Biblia — CC BY-ND 4.0, no derivatives. Where these translations come from.
Copyright © 2018 Fundacja Wrota Nadziei. Supplied unaltered through eBible.org. Text unchanged, used under CC BY-ND 4.0.