Jeremiasza

Jeremiasza 1: Bóg wyznacza Jeremiasza na proroka dla narodów, wizje potwierdzają że sąd nadciąga z północy.

Jeremiasza 2: Jeremiasz obnaża porzucenie przez Judę Boga, zamienili źródło żywej wody na popękane cysterny.

Jeremiasza 3: Bóg wzywa Izraela i Judę by uznali grzech i powrócili, obiecuje miłosierdzie i wiernych pasterzy.

Jeremiasza 4: Jeremiasz nakłania Judę by oczyściła serce zanim nieszczęście nadejdzie z północy, trąby ogłaszają najazd.

Jeremiasza 5: poszukiwanie w Jerozolimie nie znajduje nikogo oddanego sprawiedliwości, naród odrzuca korektę.

Jeremiasza 6: Jerozolima jest ostrzeżona by uciekać, lud odrzuca starożytną dobrą drogę i słowo Boga.

Jeremiasza 7: Jeremiasz ostrzega że powtarzanie świętych haseł nie może ochronić uciskających bliźnich, Szilo pokazuje że świątynia nie jest gwarancją.

Jeremiasza 8: Juda trzyma się podstępu i odmawia powrotu, Jeremiasz pyta dlaczego nie można znaleźć uzdrawiającego balsamu.

Jeremiasza 9: Jeremiasz pragnie płakać nad społeczeństwem pochłoniętym oszustwem, kieruje chełpliwość ku poznaniu Boga.

Jeremiasza 10: Jeremiasz zestawia martwe bożki z żywym Bogiem który uczynił ziemię, prosi by gniew spadł na narody.

Jeremiasza 11: Juda złamała przymierze wracając do bożków, ludzie z Anatot spiskują by zabić Jeremiasza.

Jeremiasza 12: Jeremiasz pyta dlaczego bezbożni prosperują, sąsiednie narody zostaną wykorzenione.

Jeremiasza 13: lniany pas ulega zniszczeniu symbolizując jak pycha Judy zepsuła bliskość z Bogiem.

Jeremiasza 14: niszcząca susza pozostawia lud w udręce, Bóg obnaża proroków fałszywie obiecujących pokój.

Jeremiasza 15: nawet wstawiennictwo Mojżesza nie odwróciłoby wyroku na Judę, Jeremiasz opłakuje swoją izolację.

Jeremiasza 16: bezżenne życie Jeremiasza staje się znakiem zbliżającej się śmierci i wygnania, Bóg obiecuje wielkie przywrócenie.

Jeremiasza 17: grzech Judy jest głęboko wyryty, zaufanie Bogu przypomina drzewo kwitnące nad wodą.

Jeremiasza 18: w domu garncarza Jeremiasz obserwuje przekształcane zepsute naczynie, Juda uparcie odrzuca ostrzeżenie.

Jeremiasza 19: Jeremiasz zabiera starszych do Doliny Hinnom, rozbijając glinianą dzbankę ogłasza nieodwracalny sąd.

Jeremiasza 20: urzędnik Paszchur bije Jeremiasza i osadza go w dybach, słowo pali jak ogień i nie może zostać stłumione.

Jeremiasza 21: Jeremiasz ogłasza że Jerozolima upadnie, lud musi wybrać między pozostaniem na śmierć a poddaniem się.

Jeremiasza 22: Jeremiasz nakazuje królowi ratować uciśnionych, zestawia sprawiedliwe rządy Jozjasza z następcami.

Jeremiasza 23: Bóg potępia pasterzy zaniedbujących trzodę, obiecuje wzbudzić sprawiedliwą Odrośl Dawida.

Jeremiasza 24: Jeremiasz widzi kosze dobrych i zepsutych fig, dobre figi reprezentują wygnańców nad którymi Bóg czuwa.

Jeremiasza 25: Jeremiasz ogłasza że Babilon spustoszy Judę przez siedemdziesiąt lat, kielich symbolizuje daleko sięgające rozliczenie.

Jeremiasza 26: ostrzeżenie Jeremiasza prowokuje kapłanów by żądać jego śmierci, egzekucja Uriasza ujawnia niebezpieczeństwo.

Jeremiasza 27: Jeremiasz nosi jarzmo i ogłasza że Bóg dał ziemie Nebukadnezarowi, Juda musi poddać się Babilonowi.

Jeremiasza 28: Chananiasz publicznie przepowiada koniec mocy Babilonu i łamie jarzmo Jeremiasza, prorok ogłasza żelazne jarzmo.

Jeremiasza 29: Jeremiasz pisze do wygnańców Babilonu mówiąc by budowali domy bo wygnanie potrwa siedemdziesiąt lat.

Jeremiasza 30: Jeremiasz zapisuje obietnice że Izrael i Juda powrócą z niewoli, Bóg złamie jarzmo ciemiężyciela.

Jeremiasza 31: Bóg obiecuje zgromadzić rozproszony Izrael, nowe przymierze umieści naukę Boga w sercu.

Jeremiasza 32: uwięziony Jeremiasz kupuje pole kuzyna, zakup staje się znakiem że domy i pola powrócą.

Jeremiasza 33: Jeremiasz otrzymuje zapewnienie że spustoszona Jerozolima pozna uzdrowienie, Bóg obiecuje sprawiedliwą Odrośl z Dawida.

Jeremiasza 34: Jeremiasz mówi Sedecjaszowi że Jerozolima upadnie, przywódcy zawierają przymierze o uwolnienie sług.

Jeremiasza 35: Jeremiasz zaprasza Rechabitów do komnaty świątyni, ich wierność kontrastuje z odmową Judy słuchania ostrzeżeń.

Jeremiasza 36: Baruch zapisuje i publicznie odczytuje zwój, Jojakim tnie i pali każdą część bez strachu.

Jeremiasza 37: armia Babilonu wycofuje się tymczasowo, Jeremiasz zostaje pobity i uwięziony oskarżony o dezercję.

Jeremiasza 38: urzędnicy spuszczają Jeremiasza do błotnistej cysterny, Ebed-Melek odważnie organizuje staranny ratunek.

Jeremiasza 39: Babilon przełamuje Jerozolimę po długim oblężeniu, Jeremiasz zostaje uwolniony pod opiekę Godoliasza.

Jeremiasza 40: babiloński dowódca uwalnia Jeremiasza który zostaje z Godoliaszem, Jochanan ostrzega o spisku Izmaela.

Jeremiasza 41: Izmael morduje Godoliasza w Mispie, reszta gromadzi się blisko Betlejem obawiając się babilońskiego odwetu.

Jeremiasza 42: reszta prosi Jeremiasza o przewodnictwo, on mówi by pozostali w Judzie gdzie Bóg ich ochroni.

Jeremiasza 43: Jochanan zmusza resztę do Egiptu, Jeremiasz zakopuje kamienie jako znak że władza Nebukadnezara ich dosięgnie.

Jeremiasza 44: Jeremiasz konfrontuje się z Judejczykami w Egipcie za powtarzanie bałwochwalstwa, oni odrzucają jego ostrzeżenie.

Jeremiasza 45: Baruch opłakuje smutek zapisując słowa Jeremiasza, Bóg obiecuje że jego życie zostanie zachowane.

Jeremiasza 46: Jeremiasz ogłasza klęskę Egiptu z ręki Babilonu, mówi Jakubowi by się nie bał bo przywrócenie nastąpi.

Jeremiasza 47: Jeremiasz opisuje wody wznoszące się z północy by pochłonąć Filisteę, katastrofa pozbawia rodziców siły.

Jeremiasza 48: Jeremiasz ogłasza katastrofę w miastach Moabu obnażając pychę, lament kończy się ostatecznym przywróceniem.

Jeremiasza 49: wyrocznie zwracają się do Ammona Edomu i Damaszku, każdy lud staje w obliczu wysiedlenia lub klęski.

Jeremiasza 50: zdobycie Babilonu jest ogłoszone gdy Izrael i Juda razem szukają Boga, przywrócona trzoda otrzymuje przebaczenie.

Jeremiasza 51: Jeremiasz ogłasza że przemoc i mury Babilonu upadną przed niszczycielskim wiatrem, Serajasz odczytuje proroctwo.

Jeremiasza 52: Jerozolima upada po długotrwałym oblężeniu, król Babilonu później uwalnia Jojachina i przyznaje mu miejsce przy stole.