Izajasza

Izajasza 1: Izajasz oskarża bunt Judy i pusty kult, wzywa lud by dążył do sprawiedliwości i bronił bezbronnych.

Izajasza 2: Izajasz widzi narody napływające do góry Pana i przemieniające broń w narzędzia uprawy.

Izajasza 3: Bóg usuwa oparcia Judy i zdolnych przywódców, Izajasz potępia przywódców którzy wyzyskują biednych.

Izajasza 4: Odrośl Pana staje się piękna i chwalebna dla ocalałej reszty, Bóg zmywa winę i przywraca świętość.

Izajasza 5: Izajasz śpiewa o starannie pielęgnowanej winnicy która wydaje dzikie winogrona, seria biada obnaża chciwość.

Izajasza 6: Izajasz widzi przytłaczającą świętość Pana, otrzymuje oczyszczenie i przyjmuje trudną misję prorocką.

Izajasza 7: Izajasz nakłania króla Achaza by ufał Bogu, ogłasza Emmanuela ostrzegając przed kłopotami od Asyrii.

Izajasza 8: dziecko Izajasza staje się znakiem że Asyria splądruje Syrię i Izrael, prorok mówi by bać się Boga a nie spisków.

Izajasza 9: światło wschodzi nad ludem chodzącym w ciemności, obiecane dziecko będzie rządzić mądrością i pokojem.

Izajasza 10: Izajasz potępia niesprawiedliwych prawodawców, Bóg upokorzy Asyrię i zachowa resztę która szczerze powraca.

Izajasza 11: Latorośl z pnia Jessego powstanie napełniona Duchem, pod jego panowaniem drapieżnik i ofiara mieszkają razem.

Izajasza 12: odkupiona wspólnota dziękuje bo gniew Boga się odwrócił, lud radośnie czerpie ze studni zbawienia.

Izajasza 13: Izajasz ogłasza dzień Pana przeciwko Babilonowi, wyniosła potęga i luksus upadają zostawiając imperium spustoszonym.

Izajasza 14: ciemiężyciel Izraela upada wywołując szyderstwo nad złamaną tyranią Babilonu, Bóg obiecuje odpoczynek ludowi.

Izajasza 15: miasta Moabu upadają nagle a żałoba rozprzestrzenia się przez całą ziemię, uchodźcy niosą swój dobytek.

Izajasza 16: Moab wysyła daninę i błaga o schronienie, Izajasz wskazuje na wierny tron Dawida ustanowiony w miłosierdziu.

Izajasza 17: Damaszek i Efraim tracą swoją siłę i splendor, ocaleni spoglądają ponownie ku swojemu Stwórcy.

Izajasza 18: szybcy posłańcy podróżują z ziemi za rzekami Kusz, Bóg spokojnie obserwuje aż do właściwej chwili.

Izajasza 19: bożki i przywództwo Egiptu zawodzą pod sądem, ale strach ustępuje skrusze i uzdrowieniu.

Izajasza 20: Izajasz chodzi boso jako znak przeciwko Egiptowi i Kusz, ich niewola pokazuje że sojusznicy nie mogą ocalić.

Izajasza 21: Izajasz otrzymuje przerażającą wizję upadku Babilonu, jeźdźcy ogłaszają upadek imperium.

Izajasza 22: Jerozolima odpowiada na katastrofę świętowaniem na dachach zamiast skruchy, Izajasz potępia samolubnego Szebnę.

Izajasza 23: kupcy i żeglarze Tyru opłakują gdy sławne miasto handlowe milknie, jego pycha zostaje upokorzona.

Izajasza 24: ziemia zostaje opróżniona gdy złamanie przymierza osiąga skutek na całym świecie, chwała Pana celebrowana na Syjonie.

Izajasza 25: Izajasz chwali Boga za upokorzenie bezwzględnych miast, wszystkie ludy dzielą bogatą ucztę na górze.

Izajasza 26: Juda śpiewa o silnym mieście którego bramy witają wiernych, doskonały pokój należy do ufających Bogu.

Izajasza 27: Bóg pokonuje Lewiatana i miłośnie strzeże owocnej winnicy, rozproszeni wygnańcy wracają do Jerozolimy.

Izajasza 28: Izajasz potępia pijacką pychę Efraima, Bóg zakłada wypróbowany kamień węgielny na Syjonie.

Izajasza 29: Jerozolima staje w obliczu oblężenia ale wrogowie znikają jak sen, pokorni się uradują.

Izajasza 30: przywódcy Judy potajemnie szukają egipskiej ochrony, Izajasz obiecuje łaskawe przywrócenie i pokonanie Asyrii.

Izajasza 31: ci którzy polegają na koniach Egiptu ignorują Świętego Izraela, Izajasz wzywa lud by powrócił.

Izajasza 32: sprawiedliwy król zapewnia schronienie i sprawiedliwość, gdy Duch zostanie wylany pustynia stanie się owocna.

Izajasza 33: Izajasz potępia zdradę niszczyciela, sprawiedliwi oglądają bezpieczny Syjon gdzie przemoc już nie panuje.

Izajasza 34: narody są wezwane by usłyszeć sąd, twierdze Edomu stają się pustkowiem zamieszkanym przez dzikie stworzenia.

Izajasza 35: pustynia kwitnie a słabi otrzymują odwagę, bezpieczna droga prowadzi odkupionych do domu na Syjonie.

Izajasza 36: dowódca Asyrii konfrontuje się z urzędnikami Ezechiasza wyśmiewając zaufanie do Boga i żądając poddania.

Izajasza 37: Ezechiasz rozkłada groźny list Asyrii przed Bogiem w modlitwie, Izajasz ogłasza wybawienie.

Izajasza 38: Ezechiasz zapada na śmiertelną chorobę i modli się ze łzami, Bóg przyznaje mu piętnaście dodatkowych lat.

Izajasza 39: Ezechiasz dumnie ujawnia każdy skarb babilońskim posłańcom, Izajasz ostrzega że wszystko zostanie zabrane do Babilonu.

Izajasza 40: głos ogłasza pociechę i przygotowuje pustynną drogę, niezrównany Stwórca pasie swoją trzodę.

Izajasza 41: Bóg zapewnia Izraela że jest wybrany i wspomagany, bezsilne bożki nie mogą wyjaśnić tego co nadchodzi.

Izajasza 42: wybrany sługa Boga przynosi sprawiedliwość narodom nie miażdżąc zranionych, otwiera ślepe oczy i uwalnia więźniów.

Izajasza 43: Izrael należy do swojego Stwórcy i nie musi bać się wód ani ognia bo Odkupiciel pozostaje obecny.

Izajasza 44: Bóg obiecuje wodę i Ducha dla spragnionych potomków, Izajasz obnaża absurd tworzenia bożka z drewna.

Izajasza 45: Bóg wyznacza Cyrusa by otworzył bramy i pokonał imperia, sam Stwórca kieruje historią i oferuje zbawienie.

Izajasza 46: bożki Babilonu muszą zostać załadowane na wyczerpane zwierzęta, Bóg przypomina że niósł Izraela od narodzin.

Izajasza 47: Babilon schodzi ze swojego tronu w upokorzenie po tym jak nie okazał miłosierdzia jeńcom.

Izajasza 48: Izrael przywołuje imię Boga bez wiernego posłuszeństwa, Bóg oczyszcza swój lud i nakazuje odejście z Babilonu.

Izajasza 49: sługa jest powołany przed narodzinami by przywrócić Izraela i stać się światłem dla narodów.

Izajasza 50: Bóg zaprzecza że opuścił Syjon, posłuszny sługa słucha każdego poranka i znosi odrzucenie.

Izajasza 51: Izajasz mówi wiernym by pamiętali Abrahama i Sarę, trwała sprawiedliwość Boga obiecuje pociechę.

Izajasza 52: Syjon budzi się z niewoli i otrzymuje dobrą nowinę o pokoju, lud starannie opuszcza Babilon.

Izajasza 53: sługa wyrasta z niepozornych początków i niesie smutek grzech i karę innych, zostaje usprawiedliwiony.

Izajasza 54: Syjon jest zaproszony by śpiewał i oczekiwał powracających dzieci, Stwórca obiecuje trwałe współczucie.

Izajasza 55: każdy spragniony jest zaproszony by otrzymać wodę i miłosierdzie bez zapłaty, szukanie Boga przynosi przebaczenie.

Izajasza 56: Bóg obiecuje cudzoziemcom honorowe miejsce w domu modlitwy, gani ślepych przywódców zaniedbujących trzodę.

Izajasza 57: Izajasz zestawia pokój sprawiedliwych z bałwochwalstwem Izraela, Bóg mieszka z przygniecionymi i pokornymi.

Izajasza 58: lud skarży się że post nie przynosi odpowiedzi, prawdziwy post uwalnia uciśnionych i karmi głodnych.

Izajasza 59: ludzka niegodziwość oddziela lud od Boga, Bóg odpowiada jako wojownik przynoszący sąd i odkupienie.

Izajasza 60: Syjon powstaje w świetle podczas gdy narody przynoszą bogactwo i honor, dawne opuszczenie staje się doskonałością.

Izajasza 61: namaszczony Duchem posłaniec ogłasza dobrą nowinę i wolność, zasmuceni otrzymują piękno zamiast popiołu.

Izajasza 62: Izajasz odmawia milczenia dopóki sprawiedliwość Syjonu nie zajaśnieje, miasto otrzyma nowe imię radości.

Izajasza 63: majestatyczny wojownik wraca z sądu, prorok wspomina współczucie i przewodnictwo Boga przez historię.

Izajasza 64: wspólnota tęskni by Bóg rozerwał niebiosa, lud odwołuje się do swojego twórcy jak glina do garncarza.

Izajasza 65: Bóg odpowiada ludowi który go nie szukał, obiecuje nowe niebiosa i ziemię naznaczone radością.

Izajasza 66: Bóg ceni pokornych i odrzuca kult połączony z buntem, ocaleni niosą chwałę Boga wśród narodów.