Psalmen 4
De Heilige Schrift 1917
Hoofdstukoverzicht
Psalm 4 brengt nood, woede en ijdel streven in eerlijk avondgebed. De psalmist ontdekt diepere blijdschap dan materiële overvloed en gaat veilig liggen door gevestigd vertrouwen in Gods beschermende zorg.
AvondgebedVertrouwenVredeBlijdschap
1Een psalm van David, voor den opperzangmeester, op de Neginoth. (4:2) Als ik roep, verhoor mij, o God mijner gerechtigheid! In benauwdheid hebt Gij mij ruimte gemaakt; wees mij genadig, en hoor mijn gebed.
2(4:3) Gij, mannen, hoe lang zal mijn eer tot schande zijn? Hoe lang zult gij de ijdelheid beminnen, de leugen zoeken? Sela.
3(4:4) Weet toch, dat de HEERE Zich een gunstgenoot heeft afgezonderd; de HEERE zal horen, als ik tot Hem roep.
4(4:5) Zijt beroerd, en zondigt niet; spreekt in ulieder hart op uw leger, en zijt stil. Sela.
5(4:6) Offert offeranden der gerechtigheid, en vertrouwt op den HEERE.
6(4:7) Velen zeggen: Wie zal ons het goede doen zien? Verhef Gij over ons het licht Uws aanschijns, o HEERE!
7(4:8) Gij hebt vreugde in mijn hart gegeven, meer dan ter tijd, als hun koren en hun most vermenigvuldigd zijn.
8(4:9) Ik zal in vrede te zamen nederliggen en slapen; want Gij, o HEERE! alleen zult mij doen zeker wonen.
De Heilige Schrift 1917 — Public Domain. Where these translations come from.