Numberi

Numberi 1: een telling van Israëls strijdbare mannen per stam, de Levieten krijgen verantwoordelijkheid voor de tabernakel.

Numberi 2 schikt Israëls stammen rond de tabernakel onder vier standaarden, dezelfde indelingen bepalen de volgorde van vertrek.

Numberi 3 stelt de Levieten aan om Aärons familie bij te staan, zij worden genomen in plaats van Israëls eerstgeborenen.

Numberi 4 telt gekwalificeerde Levitische mannen en bepaalt hun transportverantwoordelijkheden voor de heiligdominrichting.

Numberi 5 beschermt de heiligheid van het kamp door belijdenis en herstelbetaling, voorziet in een procedure voor jaloezie van een echtgenoot.

Numberi 6 bepaalt de nazireeërgelofte inclusief onthouding van druivenproducten, sluit af met de priesterlijke zegen om vrede.

Numberi 7 verhaalt de gaven van de leiders bij de wijding van de tabernakel, elke stam biedt dezelfde gaven op zijn aangewezen dag.

Numberi 8 draagt Aäron op de kandelaar te schikken en beschrijft de reiniging van de Levieten die de priesters gaan bijstaan.

Numberi 9 vermeldt Israëls tweede Pascha, de wolk boven de tabernakel geeft elke legerplaats en elk vertrek aan.

Numberi 10 schrijft twee zilveren bazuinen voor, Israël vertrekt van Sinaï in aangewezen volgorde terwijl Mozes Hobab uitnodigt.

Numberi 11 verhaalt Israëls klachten en verlangen naar vlees, kwartels arriveren maar hebzuchtig verzamelen leidt tot zwaar oordeel.

Numberi 12 beschrijft Mirjam en Aäron die tegen Mozes spreken, Mirjam wordt ziek en Mozes bidt voor haar genezing.

Numberi 13 zendt twaalf stamvertegenwoordigers om Kanaän te verkennen, Kaleb dringt aan dat Israël oprukt vol vertrouwen.

Numberi 14 vermeldt Israëls weigering Kanaän binnen te gaan, de opstandige generatie wordt veroordeeld veertig jaar te zwerven.

Numberi 15 geeft offerinstructies voor het leven in Kanaän, gebiedt blauwe kwastdraden als herinnering om Gods geboden te gehoorzamen.

Numberi 16 verhaalt Korach en zijn volgelingen die Mozes en Aäron uitdagen, Aärons wierookvoorbede staat tussen levenden en doden.

Numberi 17 vermeldt twaalf staven voor de getuigenis, alleen Aärons staf bloeit en bevestigt het gekozen priesterlijke huis.

Numberi 18 wijst priesters en Levieten verantwoordelijkheid toe voor het heiligdom, priesters ontvangen delen en eerstelingen.

Numberi 19 schrijft het ritueel van de rode koe voor, iedereen die contact heeft met de dood moet het sprenkel- en wasproces volgen.

Numberi 20 markeert Mirjams dood en het falen van Mozes en Aäron bij Meriba, Aäron sterft op de berg Hor.

Numberi 21 volgt overwinningen en hernieuwde klacht, na giftige slangen leven zij die naar de koperen slang kijken.

Numberi 22 introduceert Balaks poging om Bileam te huren om Israël te vervloeken, zijn ezel ziet een engel voordat hij dat doet.

Numberi 23 verhaalt Bileams eerste drie orakels, hij kan degenen die God gezegend heeft niet vervloeken ondanks Balaks altaren.

Numberi 24 presenteert Bileams laatste orakels, hij kondigt een ster en scepter aan die uit Jakob opkomt.

Numberi 25 verhaalt Israëls deelname aan Moabitische aanbidding bij Baäl-Peor, Pinehas handelt beslist en beëindigt de plaag.

Numberi 26 vermeldt een tweede telling na de plaag, alleen Jozua en Kaleb blijven over van de eerdere woestijntelling.

Numberi 27 handhaaft de aanspraak van Selofchads dochters om te erven, Mozes stelt Jozua publiekelijk aan als herder.

Numberi 28 stelt Israëls terugkerende offers vast, elke vastgestelde tijd omvat dieren graan olie en drankoffers.

Numberi 29 specificeert offers voor de zevende maand, verbindt heilige rust zelfverloochening en gemeenschappelijke viering.

Numberi 30 leert dat geloften serieuze verplichtingen zijn, legt uit hoe toezeggingen bevestigd of vernietigd worden binnen huishoudens.

Numberi 31 verhaalt Israëls campagne tegen Midian en Bileams dood, terugkerende soldaten ondergaan reiniging.

Numberi 32 verhaalt Ruben en Gad die weideland oost van de Jordaan vragen, hun toezegging verzekert nederzettingen voor hen.

Numberi 33 vermeldt Israëls etappes van Egypte tot de vlakten van Moab, gebiedt Kanaänitische aanbiddingsplaatsen te verwijderen.

Numberi 34 bepaalt de grenzen van Kanaän voor de negen en een halve stam, Eleazar en Jozua overzien de verdeling.

Numberi 35 wijst achtenveertig steden toe aan de Levieten inclusief zes vrijsteden die beschuldigden van onopzettelijk doden beschermen.

Numberi 36 lost op hoe de huwelijken van Selofchads dochters het stamgebied beïnvloeden, erfgenamen moeten binnen de stam trouwen.