Leviticus

Leviticus 1: brandoffers van rund kleinvee of vogels, de aanbidder legt een hand op het onbevlekte dier als daad van verzoening.

Leviticus 2 beschrijft spijsoffers bereid uit fijn meel olie en eerstelingen, elk offer wordt gekruid met het zout van het verbond.

Leviticus 3 geeft instructies voor vredeoffers van onbevlekt vee, aangewezen delen worden geofferd in gemeenschap en aanbidding.

Leviticus 4 voorziet in zondoffers voor onopzettelijke zonden, elk ritueel benadrukt priesterlijke verzoening en vergeving.

Leviticus 5 identificeert gevallen die belijdenis vereisen, offers zijn afgestemd op iemands middelen met herstelbetaling voor heilig eigendom.

Leviticus 6 vereist volledige herstelbetaling voor fraude, geeft priesters instructies voor offers inclusief het voortdurende altaarvuur.

Leviticus 7 voltooit instructies voor offers, onderscheidt dankoffer van gelofteoffers en verbiedt het consumeren van vet of bloed.

Leviticus 8 verhaalt de wijding van Aäron en zijn zonen, Mozes wast en kleedt hen en begint hun zevendaagse wijdingsperiode.

Leviticus 9 beschrijft Aärons eerste priesterdienst, goddelijke heerlijkheid verschijnt en vuur verteert het altaaroffer.

Leviticus 10 verhaalt de dood van Nadab en Abihu na ongeoorloofd vuur, de priesters ontvangen instructies over rouw en soberheid.

Leviticus 11 onderscheidt schepselen die Israël wel en niet mag eten, verbindt dagelijks voedsel met Israëls roeping heilig te zijn.

Leviticus 12 stelt periodes van reiniging vast na de bevalling, voorziet in twee vogels als betaalbaar alternatief voor een lam.

Leviticus 13 geeft priesters procedures voor het onderzoeken van huidaandoeningen, isolatie onderscheidt aanhoudende ziekte van symptomen.

Leviticus 14 schrijft reinigingsriten voor na genezing van huidziekte, priesters inspecteren en behandelen huizen getroffen door besmetting.

Leviticus 15 legt rituele onreinheid uit verbonden met lichamelijke afscheidingen, specificeert wassing wachtperiodes en offers.

Leviticus 16 stelt de Grote Verzoendag vast, de hogepriester reinigt het heiligdom en zendt de levende bok de woestijn in.

Leviticus 17 vereist offerdieren naar de tent der samenkomst te brengen, verbiedt bloed te consumeren omdat het leven in het bloed is.

Leviticus 18 gebiedt Israël de praktijken van Egypte of Kanaän niet na te bootsen, definieert verboden seksuele relaties.

Leviticus 19 roept de gemeenschap op tot heiligheid door vrijgevigheid en gerechtigheid, beschermt de arme en de vreemdeling.

Leviticus 20 wijst straffen toe voor kinderoffer occulte praktijken en verboden relaties, benadrukt Israëls roeping heilig te leven.

Leviticus 21 geeft priesters regels betreffende rouw huwelijk en heilige dienst, de hogepriester draagt strengere verantwoordelijkheden.

Leviticus 22 regelt priesterlijke toegang tot heilig voedsel, vereist onbevlekte offers en verbiedt het ontheiligen van Gods heilige naam.

Leviticus 23 presenteert Israëls vastgestelde tijden zoals sabbat Pascha en Loofhutten, deze ordenen rust herinnering en oogstdank.

Leviticus 24 gebiedt voortdurende zorg voor de heiligdomslampen, verhaalt een geval van godslastering en vereist gelijke gerechtigheid.

Leviticus 25 stelt het sabbatsjaar en het jubeljaar vast, eigendom keert terug en kwetsbare Israëlieten ontvangen verlossing en steun.

Leviticus 26 stelt vrede en veiligheid van verbondsgehoorzaamheid tegenover gevolgen van afwijzing, belijdenis opent de weg naar herinnerd verbond.

Leviticus 27 regelt geloften betreffende mensen dieren huizen en velden, onderscheidt gewijde zaken eerstgeboren dieren en tienden.