Hebreeën

Hebreeën 1: Gods vroegere spraak door profeten culmineert in de Zoon, een keten van citaten presenteert hem als superieur aan engelen.

Hebreeën 2: lezers moeten aandacht besteden aan de boodschap van redding, Jezus deelt volledig in menselijke sterfelijkheid.

Hebreeën 3: Jezus is grotere eer waardig dan Mozes, het hoofdstuk waarschuwt door Israëls woestijnfalen harten niet te verharden.

Hebreeën 4: de belofte van Gods rust blijft, de grote hogepriester nodigt uit tot zelfverzekerde nadering voor barmhartigheid.

Hebreeën 5: Christus' priesterschap wordt geassocieerd met Melchizedek, de onvolwassenheid van lezers verhindert diepere leer.

Hebreeën 6: de schrijver dringt aan op beweging naar volwassenheid en waarschuwt tegen afvallen, Gods belofte geeft zekere hoop als een anker.

Hebreeën 7: Melchizedeks ontmoeting met Abraham illustreert een onderscheidend priesterschap, de verandering brengt een betere hoop.

Hebreeën 8: een hogepriester dient in het ware hemelse heiligdom en bemiddelt in een beter verbond, Gods wet wordt geplaatst van binnen.

Hebreeën 9: het eerste verbond had een aards heiligdom dat het geweten niet kon volmaken, Christus bemiddelt een nieuw verbond.

Hebreeën 10: herhaalde offers kunnen zonde niet wegnemen maar Christus' offer is effectief en compleet, gelovigen mogen naderen met vertrouwen.

Hebreeën 11: geloof geeft zekerheid betreffende ongeziene realiteiten, velen vertrouwden Gods belofte en handelden trouw.

Hebreeën 12: gelovigen moeten rennen met volharding terwijl zij naar Jezus kijken, zij moeten vrede en heiligheid nastreven.

Hebreeën 13: de afsluitende vermaningen roepen op tot blijvende liefde en gastvrijheid, de schrijver sluit af met gebed en genade.