Exodus

Exodus 1: Israëls nakomelingen vermenigvuldigen zich in Egypte, een nieuwe koning onderwerpt hen maar de vroedvrouwen behouden leven.

Exodus 2: Mozes wordt gered uit de Nijl en opgevoed door Farao, na het doden van een Egyptenaar vlucht hij naar Midian.

Exodus 3: Mozes ontmoet God bij de brandende braamstruik, wordt gezonden om Farao te confronteren en het volk te leiden.

Exodus 4: Mozes' angsten worden aangepakt door tekenen en de belofte dat Aäron met hem zal spreken, het volk gelooft en aanbidt.

Exodus 5: Farao weigert Israël te laten aanbidden en verhoogt het lijden, Mozes brengt zijn gekwelde vragen tot God.

Exodus 6: God vernieuwt de belofte van bevrijding, het volk kan niet luisteren vanwege angst, een geslachtsregister vestigt Mozes en Aäron.

Exodus 7: Mozes en Aärons confrontatie met Farao hervat, het water van de Nijl wordt in bloed veranderd terwijl Farao onbewogen blijft.

Exodus 8: plagen van kikkers muggen en zwermen treffen Egypte, Farao trekt zijn belofte herhaaldelijk in terwijl Gosen onderscheiden wordt.

Exodus 9: ziekte zweren en hagel treffen Egypte terwijl Gosen wordt gespaard, Farao erkent onrecht maar weigert blijvende verandering.

Exodus 10: sprinkhanen en dikke duisternis treffen Egypte terwijl Israël licht heeft, Farao staat geen volledig vertrek toe.

Exodus 11: één laatste plaag wordt aangekondigd voor Israëls vrijlating, Egyptes eerstgeborenen zullen sterven terwijl Israël beschermd wordt.

Exodus 12: Pascha en het Feest van de Ongezuurde Broden worden ingesteld, Farao beveelt Israël te vertrekken en het volk verlaat Egypte haastig.

Exodus 13: Israël heiligt de eerstgeborenen en neemt Jozefs stoffelijk overschot mee, zij volgen de woestijnroute geleid door wolk en vuur.

Exodus 14: Farao achtervolgt Israël naar de zee, deze opent zich door een sterke wind en de Egyptische strijdmacht wordt overweldigd.

Exodus 15: Mozes, Israël en Mirjam vieren bevrijding met liederen, het volk klaagt bij het bittere water van Mara.

Exodus 16: Israël klaagt over honger en ontvangt kwartels en manna, elk huishouden verzamelt genoeg voor de dag.

Exodus 17: Israël twist over water bij Refidim, Mozes slaat de rots en Jozua leidt de verdediging tegen Amalek.

Exodus 18: Jethro brengt Sippora en Mozes' zonen naar het kamp, adviseert betrouwbare leiders aan te stellen na Israëls bevrijding te horen.

Exodus 19: Israël komt bij de berg Sinaï en stemt in met het verbond, wolk donder en vuur kondigen de heilige ontmoeting aan.

Exodus 20: de verbondsgeboden behandelen aanbidding sabbat familie-eer leven huwelijk en waarheid, het volk staat ontzagvol terug.

Exodus 21: wetten betreffende Hebreeuwse dienstknechten geweld en letsel plaatsen verantwoordelijkheid en herstel binnen Israëls verbondsleven.

Exodus 22 zet verbondswetten voort met herstelbetaling voor diefstal, speciale bescherming wordt gegeven aan vreemdelingen weduwen en wezen.

Exodus 23 gebiedt waarheidsgetrouw getuigenis en onpartijdige gerechtigheid, stelt drie jaarlijkse feesten in en belooft goddelijke leiding.

Exodus 24 vermeldt Israëls formele aanvaarding van het verbond, Mozes bezegelt de overeenkomst met offerbloed voor hij de wolk binnengaat.

Exodus 25 nodigt uit tot vrijwillige offers voor het heiligdom, God geeft instructies voor de ark de tafel en de kandelaar.

Exodus 26 beschrijft de gordijnen bedekkingen en raamwerken van de tabernakel, een voorhangsel scheidt het heilige der heiligen.

Exodus 27 geeft instructies voor het bronzen altaar en de voorhof, vereist zuivere olijfolie voor de voortdurend brandende lamp.

Exodus 28 stelt Aäron en zijn zonen aan voor priesterdienst en beschrijft hun heilige gewaden, de efod draagt de namen van Israëls stammen.

Exodus 29 schrijft een zevendaagse wijding voor Aäron voor, stelt het dagelijkse brandoffer vast verbonden met Gods belofte te wonen onder Israël.

Exodus 30 beschrijft het reukofferaltaar het verzoeningsoffer en het wasvat, geeft formules voor heilige zalfolie en reukwerk.

Exodus 31 noemt Bezaleël en Oholiab als toegeruste leiders voor het heiligdom, God geeft Mozes de twee stenen tafelen.

Exodus 32 verhaalt Israëls aanbidding van het gouden kalf, Mozes breekt de tafelen en confronteert het kamp met zwaar oordeel.

Exodus 33 volgt de crisis na het gouden kalf, Mozes vraagt om verzekering van Gods aanwezigheid en een dieper visioen van heerlijkheid.

Exodus 34 vermeldt nieuwe stenen tafelen en vernieuwing van het verbond, Mozes keert terug met een stralend gezicht dat hij bedekt.

Exodus 35 begint met het sabbatsgebod en nodigt uit tot vrijwillige offers, Mozes stelt Bezaleël en Oholiab aan voor het gedeelde werk.

Exodus 36 toont de ambachtslieden hun werk beginnend terwijl de gaven meer dan voldoende worden, zij maken de gordijnen en raamwerken.

Exodus 37 verhaalt Bezaleëls constructie van de ark de tafel en de kandelaar, hij bereidt ook de heilige zalfolie en het reukwerk.

Exodus 38 beschrijft het bronzen altaar het wasvat en de voorhof, sluit af met een inventaris van de geschonken metalen onder Itamar.

Exodus 39 vermeldt het maken van de priesterlijke gewaden, het voltooide werk wordt tot Mozes gebracht die het inspecteert en de werkers zegent.

Exodus 40 vertelt hoe Mozes de tabernakel opzet en wijdt, de wolk overdag en vuur 's nachts leiden Israëls reizen.