मत्तय

मत्तय 1: मत्तय अब्राहाम व दावीदापासून योसेफपर्यंत येशूच्या वंशावळीचा माग काढतो, देवदूत योसेफला मरियेशी लग्न करून मुलाचे नाव येशू ठेवण्याची सूचना देतो.

मत्तय 2: मागी बालक येशूची उपासना करण्यासाठी ताऱ्याचे अनुसरण करतात, हेरोद त्याला मारण्याचा प्रयत्न करतो, योसेफ कुटुंबाला मिसरला घेऊन जातो.

मत्तय 3: योहान बाप्तिस्मा करणारा यहूदियाला पश्चात्तापाची हाक देतो, तो येशूला बाप्तिस्मा देतो तेव्हा दैवी मान्यता घोषित केली जाते.

मत्तय 4: येशू वाळवंटात मोहकाचा प्रतिकार करतो, कफर्णहूममध्ये स्थायिक होऊन स्वर्गाच्या राज्याची घोषणा करतो, कोळ्यांना अनुसरण करण्याची हाक देतो.

मत्तय 5: येशू नम्र व दुःख सहन करणाऱ्यांना आशीर्वाद देतो, शिष्यांना मीठ व प्रकाश म्हणतो, सलोखा, विश्वासूपणा व शत्रूंवरील प्रेम शिकवतो.

मत्तय 6: येशू गुप्त दान, प्रार्थना व उपवासाची शिकवण देतो, पृथ्वीवरील धन साठवण्याविरुद्ध इशारा देतो, चिंताग्रस्त शिष्यांना देवाच्या तरतुदीकडे निर्देशित करतो.

मत्तय 7: येशू ढोंगी न्यायाविरुद्ध इशारा देतो, सततच्या प्रार्थनेला प्रोत्साहन देतो, अरुंद व रुंद मार्ग आणि खरे व खोटे फळ यांच्यात विरोधाभास दाखवतो.

मत्तय 8: येशू कुष्ठरोग्याला शुद्ध करतो, शताधिपतीच्या विश्वासाची प्रशंसा करतो, पेत्राच्या सासूला बरे करतो, आणि वादळ शांत करतो.

मत्तय 9: येशू लुळ्या माणसाला क्षमा करून बरे करतो, मत्तयला बोलावून पाप्यांसोबत जेवतो, एका मुलीला व स्त्रीला पुनर्स्थापित करतो.

मत्तय 10: येशू बाराजणांची नावे ठेवून त्यांना इस्राएलकडे पाठवतो, सेवा, आदरातिथ्य व छळासाठी सूचना देत त्यांना धैर्य व निष्ठेची हाक देतो.

मत्तय 11: योहानचे दूत येशूबद्दल विचारतात, जो पुनर्स्थापनेच्या कार्यांकडे निर्देश करतो, येशू थकलेल्यांना त्याची विश्रांती मिळवण्याचे आमंत्रण देतो.

मत्तय 12: येशू आपल्या शिष्यांचे रक्षण करतो आणि शब्बाथाला बरे करतो दयेवर भर देत, नेते त्याच्यावर आरोप करत असताना विरोध वाढतो.

मत्तय 13: येशू जमावाला जमीन, तण, मोहरीचे बी, खमीर व खजिन्याच्या दाखल्यांद्वारे शिकवतो, नासरेथमध्ये सततचा अविश्वास अनुभवतो.

मत्तय 14: हेरोद योहान बाप्तिस्मा करणाराला फाशी देतो, येशू पाच भाकरी व दोन माशांनी मोठ्या जमावाला खाऊ घालतो, समुद्रावर चालतो.

मत्तय 15: येशू देवाच्या आज्ञा लपवणाऱ्या परंपरांना आव्हान देतो, अशुद्धता हृदयातून येते असे शिकवतो, कनानी स्त्रीच्या विश्वासाची प्रशंसा करतो.

मत्तय 16: नेते चिन्हाची मागणी करतात तेव्हा येशू भ्रष्ट प्रभावाविरुद्ध इशारा देतो, पेत्र त्याला मसीहा म्हणून ओळखतो पण दुःखाला विरोध करतो.

मत्तय 17: पेत्र, याकोब आणि योहानसमोर येशूचे रूपांतर होते तर मोशे व एलीया प्रकट होतात, तो एका मुलाला बरे करून पुन्हा मृत्यूची भविष्यवाणी करतो.

मत्तय 18: येशू शिष्यांमध्ये एका मुलाला ठेवून नम्रता, असुरक्षितांची काळजी, सामुदायिक पुनर्स्थापना, आणि उदार क्षमा शिकवतो.

मत्तय 19: येशू विवाह, घटस्फोट व अविवाहित राहण्याबद्दल शिकवतो, मुलांचे स्वागत करतो, श्रीमंत माणसाला अनुसरण करण्याचे आव्हान देतो.

मत्तय 20: द्राक्षमळ्याचा दाखला आश्चर्यकारक औदार्य चित्रित करतो, येशू पुन्हा दुःखाची भविष्यवाणी करतो व विनम्र सेवेद्वारे खऱ्या महानतेची व्याख्या करतो.

मत्तय 21: येशू गाढवावर बसून यरुशलेममध्ये प्रवेश करतो, मंदिर स्वच्छ करतो, अंजिराच्या झाडाला शाप देतो, अविश्वासू नेतृत्व उघड करणारे दाखले सांगतो.

मत्तय 22: येशू विवाह मेजवानीचा दाखला सांगतो, कर, पुनरुत्थान व सर्वात मोठ्या आज्ञेबद्दलच्या सापळ्यांना उत्तर देतो, देवावरील व शेजाऱ्यावरील प्रेम जोडतो.

मत्तय 23: येशू धार्मिक शिक्षकांमधील दर्जाशोध व ढोंगीपणाविरुद्ध इशारा देतो, विनाशकारी नेतृत्वावर हाय उच्चारतो, यरुशलेमसाठी गहन शोक करतो.

मत्तय 24: येशू मंदिराच्या नाशाची भविष्यवाणी करतो, फसवणूक, संघर्ष, दुःख व मानवपुत्राच्या आगमनाबद्दल शिकवतो, सज्जता व विश्वासू सेवेची विनंती करतो.

मत्तय 25: येशू तयार परिचारक व सोपवलेल्या संपत्तीचे दाखले सांगतो, भुकेल्या व असुरक्षित लोकांप्रती काळजीच्या कृत्यांद्वारे राष्ट्रांच्या न्यायाचे वर्णन करतो.

मत्तय 26: एक स्त्री येशूला अभिषेक करते व यहूदा विश्वासघात करण्यास सहमत होतो, येशू शिष्यांसोबत वल्हांडण सामायिक करून गेथशेमाने येथे प्रार्थना करतो.

मत्तय 27: चांदी परत केल्यानंतर यहूदा मरतो, पिलात येशूला दोषी ठरवतो, सैनिक थट्टा करतात, त्याला वधस्तंभावर खिळून पुरले जाते.

मत्तय 28: स्त्रियांना कबर उघडी आढळते आणि येशू उठला आहे अशी बातमी मिळते, गालीलमध्ये येशू शिष्यांना सर्व राष्ट्रांना शिष्य बनवण्याचे कार्य सोपवतो.