Judean families grieve beneath willows with unused harps while Babylonian officials request a song

ગીતશાસ્ત્ર 137

ઇન્ડિયન રીવાઇઝ્ડ વર્ઝન ગુજરાતી - 2019

પ્રકરણ સારાંશ

ગીતશાસ્ત્ર 137 બાબેલી નદીઓ પાસે દેશવટે ગયેલાઓનો શોક, સાંસ્કૃતિક દબાણ, ઉગ્ર સ્મરણ, અને અણઉકેલાયેલો ગુસ્સો સાચવે છે. મૌન વીણાઓ પવિત્ર ગીતને મનોરંજનમાં ફેરવવાનો ઇનકાર દર્શાવે છે જ્યારે યરૂશાલેમ ખોવાયેલું અને અવિસ્મરણીય રહે છે.

દેશવટોસિયોનશોકસ્મરણ

1અમે બાબિલની નદીઓને કિનારે બેઠા અને અમને સિયોનનું સ્મરણ થઈ આવ્યું, ત્યારે અમે રડ્યા.

2ત્યાંનાં વૃક્ષો પર અમે અમારી સિતારો લટકાવી દીધી.

3અમને બંદીવાસમાં લઈ જનારાંઓએ અમને આનંદી ગીતો ગાવા કહ્યું, જેઓએ અમારી મશ્કરી કરી હતી તેઓએ અમને ખુશ કરવા જણાવ્યું કે, “સિયોનનાં ગીતોમાંનું કોઈ એક ગીત ગાઓ.”

4પણ આ વિદેશી ભૂમિ પર અમે યહોવાહનાં ગીતો કેવી રીતે ગાઈ શકીએ?

5હે યરુશાલેમ, જો હું તને ભૂલી જાઉં, તો મારો જમણો હાથ પોતાનું કર્તવ્ય વીસરી જાય.

6જો હું તારા વિષે વિચાર ન કરું, મારા મુખ્ય આનંદ કરતાં જો હું યરુશાલેમને શ્રેષ્ઠ ન માનતો હોઉં, તો મારી જીભ મારા તાળવાને ચોંટી જાય .

7હે યહોવાહ, અદોમીઓએ જે કર્યું તે સંભારો, કેમ કે તેઓએ કહ્યું કે, યરુશાલેમને પાડી નાખો, તેઓએ કહ્યું, “તેના પાયાઓને, ઉખેડી નાખો, ઉખેડી નાખો.”

8હે નાશ પામનારી બાબિલની દીકરી, તેં જે વર્તન અમારી સાથે ચલાવ્યું છે તેવું જ વર્તન જે કોઈ તારી સાથે કરે તે આશીર્વાદિત છે.

9જે કોઈ તારાં નાના બાળકોને ખડક પર પછાડે તે આશીર્વાદિત છે.

‹ ગીતશાસ્ત્ર 136 ગીતશાસ્ત્ર 138 ›

ઇન્ડિયન રીવાઇઝ્ડ વર્ઝન ગુજરાતી - 2019 — CC BY-SA 4.0. Where these translations come from.