مزامیر 129

1از ایام جوانی‌ام دشمنانم بر من ظلم بسیار کردند. اسرائیل بگوید:

2«از ایام جوانی‌ام دشمنانم بر من ظلم بسیار کردند، اما نتوانستند مرا از پای درآورند.

3ضربات شلّاق آنان پشت مرا به شکل زمینی شیار شده درآورد،

4اما خداوند مرا از اسارت آنان آزاد ساخت.»

5سرنگون شوند تمام کسانی که از اسرائیل نفرت دارند!

6همچون علفی باشند که بر پشت بامها می‌روید، که پیش از آنکه آن را بچینند، می‌خشکد

7و کسی آن را جمع نمی‌کند و به شکل بافه نمی‌بندد.

8رهگذران آنان را برکت ندهند و نگویند: «برکت خداوند بر شما باد!» و یا «ما شما را به نام خداوند برکت می‌دهیم.»